Liveband voor Noord- en Oost-Nederland & de Duitse grensregioGood music.Good friends.Good times.

Hanneke heeft een beroepsafwijking. Ze let altijd op de sfeer in een zaal.

Dat komt waarschijnlijk doordat ze naast zangeres ook een wijk- en zalencentrum runt. Daar leer je al snel dat een groep mensen nog geen gezelschap is. Daar moet iets voor gebeuren.

Muziek hielp daarbij al vroeg een handje. Ze groeide op in een familie waarin muziek ongeveer net zo vanzelfsprekend was als de koffie op tafel. Opa in de fanfare, familie op de radio, broer en zus op het podium. De kans dat ze níét zou gaan zingen was klein.

Via jazz, bigbandmuziek en rhythm & blues vond ze haar eigen plek op het podium. Niet als diva, maar als verbinder.

Bij Goodtime Charlie zorgt Hanneke ervoor dat de muziek niet alleen gespeeld wordt, maar ook landt.

Peter heeft een gezonde moeite met muzikale hokjes.

Bluesgitarist? Jazzzanger? Theatermuzikant? Soulman? Het klopt allemaal een beetje en daarom eigenlijk niet.

Sinds zijn vijftiende speelt hij gitaar en onderweg verzamelde hij meer stijlen dan de gemiddelde platenkast aankan. Rock, blues, soul, funk, reggae, jazz en theatermuziek; hij heeft overal wel een tijdje rondgelopen.

Toch keert hij steeds terug naar de blues. Niet omdat die ingewikkeld is, maar juist omdat ze dat niet is. Een paar akkoorden, een goed verhaal en ruimte om iets van jezelf achter te laten.

Binnen Goodtime Charlie zorgt Peter voor de rafelrandjes. De kleur buiten de lijntjes. En af en toe precies die noot waarvan je niet wist dat je erop zat te wachten.

Hans heeft een zwak voor instrumenten met een gebruiksaanwijzing.

Hij begon op trompet en een aantal andere instrumenten die volledig afhankelijk zijn van een gezonde longinhoud. Vervolgens de contrabas. Een instrument dat door veel mensen vooral wordt gezien als lastig te vervoeren. En de elektrische bas.

Hans zag vooral mogelijkheden.

Klassiek, jazz, blues, soul, feestmuziek: in de loop der jaren speelde hij van alles. Wat hem altijd is bijgebleven, is de vrijheid van improviseren. Dat moment waarop muziek even niet meer op papier staat, maar gewoon ontstaat.

Bij Goodtime Charlie is hij degene die de boel bij elkaar houdt. Niet met grote gebaren, maar met precies de juiste noten op precies het juiste moment.

Gerlof heeft een praktisch probleem. Hij kan nooit kiezen welke saxofoon hij thuislaat.

Daardoor arriveert hij regelmatig met meer instrumenten dan sommige bands bezitten. Alt-, tenor-, bariton- en sopraansaxofoon, aangevuld met een verzameling percussie-instrumenten die samen een respectabele verhuisdoos vullen.

Ooit begon het allemaal in Roden, bij muziekvereniging Oranje. Inmiddels heeft hij gespeeld in bigbands, soulbands, combo’s, kerkdiensten, dweilorkesten en alles wat daartussen zit.

Nieuwe instrumenten werken op hem ongeveer zoals snoepgoed op een kind. Er is altijd ruimte voor nóg één.

Bij Goodtime Charlie zorgt Gerlof voor verrassingen. Soms met een warme saxpartij, soms met een onverwacht ritme, maar altijd met zichtbaar plezier.

Bert heeft weinig op met drummers die vooral indruk willen maken.

Dat verklaart waarschijnlijk zijn bewondering voor Jeff Porcaro, Steve Gadd, Simon Phillips en Dave Weckl. Muzikanten die precies weten welke noot ze níét hoeven te spelen en daardoor juist opvallen.

Zijn eerste drumstel kreeg hij op zijn twaalfde. Een Beverley. Niet bijzonder genoeg voor een museum, wel voldoende voor een levenslange fascinatie voor alles wat swingt, groovet en rolt. Via jazzlessen in Den Haag – door John Engels, fluisterde Bert in – soulbands, studioprojecten en een flinke omweg door het Nederlandse muzieklandschap kwam hij uiteindelijk in het noorden terecht.

Zijn liefde voor Toto verraadt misschien nog het meest over zijn muzikale smaak. Muziek die moeiteloos klinkt, terwijl iedereen op het podium stiekem behoorlijk aan het werk is om dat voor elkaar te krijgen.

Binnen Goodtime Charlie is Bert degene die de boel laat rollen. Hij gelooft niet zo in spektakel. Wel in timing. En soms blijkt dat precies hetzelfde te zijn.